Red ZVC: Dit verslag van Henk Klein Gotink is in beknopte vorm eerder verschenen in ZVC Magazine 4 van december 2025.
Na een reis naar Portugal in 2024 om te kijken of er nog wat Zündapp onderdelen of brommers rond reden, overigens zonder brommers, hebben we besloten nóg een keer te gaan, maar dan mét onze brommers.
Op de reis van 2024 hebben we Miguel ontmoet. Miguel organiseerde al jaren de Automobilia in Aveiro. Hij vertelde dat het thema in 2025 “oldtimers” zou worden en nodigde ons uit om onze Zündapps te tonen op deze exhibition.
Hoe mooi zou het zijn om na de exhibition ook nog een weekje in het mooie Portugal rond te toeren met onze brommers.
Dat het een hele organisatie zou worden hadden we wel verwacht, maar uiteindelijk kwam er nog een hele hoop bij kijken.
De brommers moesten naar Portugal en dus moest er een bakwagen komen voor het transport. Vluchten moesten geboekt worden en een locatie om te verblijven. En er moesten natuurlijk voor de beurs gepaste Polo’s ontworpen en gemaakt worden (zie foto). Omdat we in 2024 een hele mooie locatie hadden gevonden bij Casa do Areal in Mira, deze dus weer geboekt, onder voorbehoud. Toen we de zekerheid hadden dat de Automobilia 23, 24 en 25 mei 2025 gepland stond, konden we verder met het organiseren. Miguel zou voor ons kosteloos een stand organiseren. Vervolgens bakwagen gehuurd, auto gehuurd voor algemeen gebruik, vluchten geboekt en verblijf locatie geboekt.
De planning was dat we met 7 enthousiaste brommer fans zouden gaan. Helaas door omstandigheden haakte een deelnemer voortijdig af.
Op maandag 19 mei werd de bakwagen opgehaald. Het inladen van brommers en overige bagage was een zorgvuldige klus omdat we natuurlijk niet de brommers wilde beschadigen.
Dinsdag 20 mei omstreeks 04.00 uur zijn Bert en ik met de bakwagen richting het zuiden gereden. De overige deelnemers, Yvette, Karl, Barend en Hennie zouden donderdag’s naar Porto vliegen. Het streven was om de eerste dag het grootste deel te rijden en in Noord Spanje te overnachten. Daar we in de buurt van Irun geen betaalbaar hotel konden vinden met een veilige parkeergelegenheid, is gekozen voor DAX in Zuid Frankrijk. Die dag hebben we in 17 uur toch 1380 kilometer weg “getrapt”. Aangekomen in DAX is de bakwagen veilig geparkeerd op een privé parkeerplaats van het hotel. (Met de laadklep tegen een muur zodat hij niet open kon).
Woensdag 21 mei, omstreeks 07.30 vertrokken richting Spanje. We wisten dat we nog 850 kilometer voor de boeg hadden. Maar eigenlijk zat alles mee en was het stil op de weg en konden we met 100 km/u richting Portugal rijden. We hadden gekozen voor een hotel in Cacia. Cacia ligt ongeveer 8 km van de het exhibition park in Aveiro waar we de volgende dag de brommers konden lossen.
Donderdag zijn we met de Bakwagen naar het exhibition terrein gereden en daar hartelijk ontvangen door Miguel die ons persoonlijk heeft ingecheckt en onze plaats heeft aangewezen.
We hebben de brommers uitgeladen op de door ons aangewezen plek. Het uitzicht vanaf de stand was iets minder. Daar stonden een aantal Kreidlers. (Grapje)
Bakwagen op het parkeerterrein van het exhibition terrein geparkeerd.
In Nederland zijn Yvette, Karl, Hennie en Barend op het vliegtuig gestapt richting Porto Airport.
Bert en ik zijn met de trein en metro ook naar het vliegveld gereisd. Daar hebben we een auto gehuurd. Begin van de avond kwamen de “vliegers” aan.
In Aveiro hebben hebben we de Bakwagen opgehaald en zijn samen met de huurauto naar het verblijf in Mira gereden. Daar werden we opgewacht door Rui en Sonia, de verhuurders van de woning. Op ons verzoek hadden ze eten laten komen. Uiteraard onveranderd, de kip piri piri.
Vrijdag zijn we naar de exhibition gegaan en onze stand ingericht. Daarna zijn we gaan shoppen en hebben 3 “vijfbakken” en wat andere onderdelen gescoord. Op de weg naar ons verblijf zijn we langs Praia da Mira gereden en in een strandtent wat gedronken en ijs gegeten.
Het uitzicht, strand en zee, was fantastisch en in het zonnetje was het heerlijk vertoeven.
Zaterdag nog steeds zonder brommers vanwege de beurs. In de morgen lekker bij het verblijf in het zonnetje genoten van een hapje en een drankje. Begin van de middag richting de beurs gegaan en daar diverse mensen gesproken.
Blijkt dan ook dat veel Portugezen geen Engels spreken en dat was wel een “dingetje”, maar het werkzaamheden boekje van Massink maakten de tongen los. Diverse mensen gesproken, die ons uitnodigden om bij hen thuis of op locatie te komen kijken naar hun brommers en onderdelen, in de aankomende week.
Na de beurs richting huis en toen bleek dat er in een naast gelegen dorpje een auto event was met een “drift” wedstrijd. Super gaaf, maar zo’n event zou in Nederland nooit kunnen. In het donker met alleen gierende/slippende banden, rook, uitlaatgassen en knetterende auto’s. Maar onder het genot van een biertje en hapje was het een hele ervaring. Er was 1 politieauto en duizenden mensen, maar geen ongeregeldheden, wat een leuke sfeer zonder incidenten.
Zondag was de dag waar de groep naar had uitgekeken. De markt in Tocha is een regionale markt, waar de lokale mensen hun inkopen doen van een kip, konijn, kwartel tot een driedelig kostuum. Maar waar wij voor kwamen was de kip “Piri Piri”. Bij de kraam stond een aanhanger ingericht als BBQ. Op de BBQ draaiden zo’n 30 kippen die regelmatig werden ingesmeerd met Piri Piri. Na 5 kippen, diverse biertjes en een litertje rode wijn moesten we een bedrag afrekenen waar je bij Mac Donalds nog geen hamburger voor krijgt. Voldaan reden we naar de beurs en ontmoetten daar Miguel, de organisator van de beurs. Daar weer genetwerkt en diverse adresjes op gedaan voor onderdelen van Zündapp, Famel, Macal etc.
Na de beurs weer naar Mira gegaan en de spullen klaar gemaakt voor de maandag, de dag waar wij op hadden gewacht. We kunnen de brommers op de beurs in Aveiro ophalen rond 09.00 uur en voor die dag hebben we ,een leuke rit gepland richting de kust.
Maandag, de dag dat we onze brommers weer konden ophalen was natuurlijk bijzonder. Afgezet in Aveiro door Sonia. Miguel organisator bedankt en gedag gezegd.
Google maps op de brommer geïnstalleerd en “on the road”. Via het het centrum van Aveiro; “Venetië van Portugal”, naar de haven en richting Costa Nova. Voor we het wisten zaten we op de A25 een heuse snelweg. We draaiden de snelweg erop een meteen 2 politieagenten achter ons. Ze keken naar onze kentekenplaatjes en weten nu nog steeds niet wat ze gezien hebben, maar een dikke duim en gaan. In Costa Nova, een van de meest mooie, kleurige plaatsjes, koffie gedronken. We werden er overvallen door een groep toeristen uit Taiwan die met ons en de brommers op de foto wilden. Een Taiwanese dame kreeg het zelfs voor elkaar om op een van de Zündapp’s te kruipen om met helm op gefotografeerd te worden. Zo leuk.
Langs de kust naar het zuiden gereden en daar deze mooie foto gemaakt. 
Vervolgens geluncht op z’n Portugees. Menu van de dag (voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht en drankje voor €13,=)
Naar ons verblijf in Mira gereden en daar het zwembad opgezet, wat we hadden meegenomen. Met behulp van de waterput van de buurman gevuld, was een beetje bruin maar wel verfrissend met 28 graden. De verhuurder had de garage ontruimd en zo konden wij de brommers uit de zon en uit het zicht stallen. ‘s-Avonds door Karl spaghetti gemaakt.
Dinsdag de dag rustig opgestart en klaar gemaakt voor een rit van uiteindelijk 69 km.
Op z’n tijd een koffietje en maar genieten van het mooie weer. De middag een brommer/motorzaak bezocht die een hal vol zou hebben staan, met natuurlijk Zündapp en Famel bromfietsen en onderdelen. Afspraak gemaakt om daar om 7 uur ‘s avonds na het sluiten van de zaak elkaar weer te zien voor het bezoek aan de “hal”.
Daarna naar ons verblijf gereden en weer in het zwembad.
De rit was fantastisch, 69 km genieten, overal binnen door en totaal een km of 6 km off-road gereden.
Door de bossen op kleine paadjes lekker crossen, hoe leuk!
‘s-Avonds naar de afspraak gereden en werden we door de verkopers meegenomen naar een loods, die vol stond met complete brommers en schappen vol met onderdelen. Daar een aantal Zundapp “vijfbakken” gevonden die mee terug gaan in de bakwagen.
Woensdag de dag begon met het vertrouwde ritueel, broodjes halen voor het ontbijt van Chef-kok Hennie. Er was al een routebeschrijving bedacht van een totaal van ongeveer 80 km. Maar daar zijn we iets van afgeweken. Praia da Tocha is sowieso een prachtige Beach, maar we hadden eerder op de zondag een stel in Tocha ontmoet, die een nieuwe strandtent aan het realiseren waren in Praia da Tocha. Even langs geweest en het zag er echt super uit.
Daarna richting Figueira Da Foz gereden. Heel indrukwekkend om tientallen kilometers te rijden en alleen maar vlaktes te zien waar alles was door brand was verwoest. Dit waren voorheen bossen en nu een kale vlakte met nieuwe aanplant.
Maar voor Figueira da Foz moesten we nog weg wel een heuvel/ berg slechten.
Onze Zündapp’s klommen zonder problemen, na enkele haarspeldbochten te hebben genomen, naar boven. Boven genoten van het uitzicht op de Atlantische oceaan en de havenplaats Figueira da Foz.
Uiteindelijk werd het een rit van 100 km en bijna iedereen had pijn in zijn ….. dus na de rit naar ons verblijf gereden.
Donderdag was een dag om alle kilometers te verwerken, lekker chillen in het zwembad en onder het genot van een hapje en een drankje in de tuin te vertoeven. In de middag de BBQ voor bereid voor het diner, samen met de verhuurders van Casa Do Areal waar wij verbleven.
Al met al weer een relaxte dag.
Vrijdag: Eigenlijk het zelfde ritueel voor het ontbijt en daarna naar Portomar gereden. Daar op de lokale markt weer genoten van de kip Piri Piri. Het plan was om naar de fabriek van Jamarcol te gaan in Agueda. Met tussenkomst en hulp van Gert-Jan Massink bleek de fabriek gesloten te zijn. Dus alternatief was Praia da Mira.
We hadden het geluk dat ze daar die dag nog op traditionele aan het vissen waren. Vroeger werden de netten met een boot uit gezet en met buffels uit het water getrokken, maar nu dan met tractoren.
Deze traditionele boot wordt dus nog steeds gebruikt door de lokale vissers. De vis gaat direct naar de visafslag, waar de vis verkocht wordt aan de lokale restaurants. De rest “vis” wordt geschonken aan de weduwes van de op zee overleden vissers uit respect. Vervolgens weer met de brommers via een omtrekkende beweging naar ons verblijfadres gereden. Wat een heerlijk weer en wat een mooie tracks.
Zaterdag een rit gepland naar Olhos da Fervenca een rivier strand en Castle of Montemor-o-Velho. Maar alles zou anders verlopen. We hadden een rit gepland van ongeveer 75 km. Eerst naar het strandje en daarna naar het kasteel en via een omtrekkende beweging wee terug naar Casa do AreL in Mira. Toen we Olhos binnen reden zagen we al links en rechts hele mooie Vespa’s rond rijden. Bij een gebouw, wat later van de Vespa club “Paperinos“ bleek te zijn, natuurlijk gestopt en hartelijk ontvangen. Zelfs een grote ham werd voor ons aangesneden en de biertjes deden het ook goed.
Wij werden uitgenodigd om met hun mee te rijden, maar deze rit van 5 uur was ons te gortig en ongepast. Dus op weg naar het Kasteel 25 km verderop. Navigatie doet wonderen, op de fiets gezet en gaan.
Omdat we al eerder onverharde wegen hadden getrotseerd; weer een onverhard pad opgereden. Dit pad werd steeds slechter. Los zand, diepe sporen en dan ook nog een steile helling met losse stenen. Om de schade te beperken besloten om met, bij elkaar geknepen billen, terug te gaan naar de verharde weg en richting Kasteel. Na een uurtje kachelen zagen we de bordjes Olhos opduiken. Oei, wat bleek navigatie verkeerd ingesteld. Waren we weer terug bij het Vespa event. Maar was ook weer gezellig en daarna naar Praia de Mira voor de laatste souvenirs voor thuis.
‘s-Avonds op het strand de zon zien ondergaan in de Atlantische oceaan. En al een klein beetje afscheid genomen van het heerlijke Portugal.
Voor de zondag hadden wij een uitnodiging gekregen van Sonia en Rui om onze brommers te showen in het dorpshuis in Mira, genaamd: Casa e Cultura GANDARESA om daar met lokalen te lunchen. Wat in begin een beetje saai leek, bleek een zeer geslaagde dag te worden.
Rui had er een waar feest van gemaakt, zelf broodbakken in een oude steenoven, de lokalen kwamen met hun brommers, chorizo, kaas en natuurlijk onder het genot van een biertje en een wijntje. De groente soep was rijkelijk gevuld met vlees. Vlees bleek dus varkenspoot en varkensoor te zijn. Toetje was de door ons meegebrachte zelfgemaakte cake.
Na dit alles met de brommers dwars door het oude huis, richting Casa do Areal gereden om de bakwagen in te pakken. Het vastzetten van de brommers was een nauwkeurige klus, zodat brommers onbeschadigd weer in Nederland zouden arriveren.
Daarna afscheid genomen van onze geweldige host, Sonia en Rui omdat wij de volgende dag rond 04.00 met de bakwagen op pad wilden.
Maandag om 04.00 uur zijn wij met de bakwagen vertrokken en uitgezwaaid door de “vliegers”.
De vliegers zijn in de morgen met de huurauto naar Porto gereden, waar zij samen met Rui op een terrasje genoten van een “Cachorrinho” (soort hotdog maar 10x lekkerder).
Door hen werd de huurauto op het vliegveld ingeleverd en vlogen zij daarna terug naar Schiphol. Voor de vliegers was de vakantie voorbij. Voor de chauffeurs van de bakwagen nog niet. Omstreeks 21.00 uur arriveerden we in een hotel in Limoges en hadden er toen al weer 1260 km op zitten.
Dinsdag rond 07.00 vertrokken met de bakwagen en na diverse files door zeer “zware” aanrijdingen (beter in de file dan in de ziekenwagen) uiteindelijk om 20.00 uur en 880 km verder “geland” in Veenendaal. Gezamenlijk met de vliegers en de deelnemer die helaas niet mee kon, de bakwagen uitgeladen. Tot ieders blijdschap bleken alle brommers zowel de heen als de terugreis zonder krasje te hebben doorstaan.
Woensdag de bakwagen zonder beschadiging ingeleverd bij het verhuur bedrijf.
Totale afstand gereden met de brommers: 331 kilometer
Totale afstand bakwagen: 4568. Kilometer
Met dank aan:
- Massink Zundapp
- De Rooy “stalen deuren”
- Miguel …….”organisator Automobilia “
- Sonia & Ruiz CRUZ “Casa do Areal” Mira.
Voor nadere informatie:
Henk Klein Gotink
henkenankg@casema.nl
0628309698
