Mijn volgende projectje is de revisie van een ronde 3-voet bak uit 1971. Het leuke van dit blok is, dat het nog nooit uit elkaar geweest is en dat het (zoals bleek bij de demontage) waarschijnlijk maar heel weinig kilometers heeft gedraaid.
Bij inspectie vanaf de “buitenkant” bleken alle boutkoppen geheel onbeschadigd, er waren geen afgebroken stukken of rare krassen te zien op de carterhelften, alle vertandingen waren nog als nieuw en er was geen voelbare speling op de krukas. Goeie basis dus. Blok was soepel en los, maar de krukaslagers liepen wat “rauw”. Later bleek dat een droog/ rauw rechter krukaslager te zijn.
Uiteraard weer de camera op de werkbank gelegd om deze revisie met jullie te delen 
Daar ligt ie dan…
Knappe vertanding, onbeschadigde boutkoppen.
Ook bij de 3-voet een dicht dekseltje 
Let op de gietvorm van het rechter carter, alles is voorbereid om er een 3-hand van de maken.
Stap 1, de olie aftappen.
Jullie weten dat ik gek ben op special tools, deze is ook erg handig voor demontage van het voortandwiel.
Jullie weten dat ik gek ben op special tools, deze is ook erg handig voor demontage van het voortandwiel.
De steldop en de contramoer van de koppeling eruit. Let op het restant vloeibare pakking.
De blokbouten eruit voor demontage van de koppelingskap.
Even drukken en de kap komt vanzelf los (na een beetje hulp van een kunststof hamer).
Het kleine slijtpuntje van de koppelingstong is vaak een indicatie van het lage aantal gereden kilometers.
Het inwendige van de schakelklok is in gave staat.
En jawel, daar is de trekker weer.
En gelijk even m’n andere nieuwe tool uitproberen.
Zo is het destijds in elkaar gezet, met 0,35 mm speling ertussen 
Even de carters splitsen.
Mmmm, ruikt altijd zo lekker he?
Ook hier geen zichtbare slijtage.
Het aantrap-gedeelte.
Het kleine lagertje eruit halen.
Klaar om lekker ontvet te worden.
Het kleine kapje…
…en de koppelingskap.
Nog een close-up van de geglasparelde carters.
Ik ga er even vanuit dat dit een ori kickstarter is (zo niet laat het me maar weten). De losse onderdelen liggen in elk geval klaar voor een nieuwe laag zink en chroom.
Vandaag alvast wat onderdeeltjes in het koppelingsdeksel gemonteerd. De hevel was redelijk krasvrij, dus erg makkelijk om te polijsten
Deksel is tevens voorzien van een beschermende laag blanke lak. Morgenmiddag even naar Lieren om wat lagers, keerringen en koppelingsplaten te halen.
De lagertrekker voor de demontage van het kleine lager uit het koppelingshuis:
Dit is de trekker in ruststand, zo breng je hem in het lager.
Als je de conische pen erin draait, gaan de twee bekken uitzetten en grijpen aan de onderste ronde kant van het lager aan.
Zo ziet een complete set eruit voor verschillende maten. Met de steun draai je de lagers er dan zo uit. Wel aan te bevelen is het van te voren verwarmen rondom het lager.
Vanmiddag nog even bij de twee “Zundapp-Harry’s” geweest, was gezellig en Dirk was er ook nog even. Wat nieuwe lagers, keerringen, pakkingen en koppelingsplaten gehaald. Thuis gekomen, natuurlijk meteen de schuur in en aan de slag:
Het eerste verse lager erin en geborgd.
En het rechter krukaslager (ja, ik zie ook wel een stuk klauwhamer op de foto, maar die is niet gebruikt voor de lager-montage, omdat ik de carters altijd lekker warm maak, dus kan ik ze er met de hand induwen.
Zo, linker carter ook weer klaar…
…en het koppelingshuis.
Alle asjes uitgeshimd. Ja, een Gamma-schuifmaat, dat hebben jullie goed gezien, maar ik heb hem vergeleken met andere merken en er mankeert helemaal niets aan hoor.
Montage van de keerring met een hulpstukje (van een Kr@#dler-website ja, maar wel een perfect ding).
“Klik”, 35 Nm.
Waar kennen we dit ding toch ook alweer van?
Schakel-gebeuren afgesteld.
Keerringen en alle blokbouten erin. Ik dacht dat ik nog rode dopjes op voorraad had, maar dat was dus niet zo…
Zo, nog mooi voor het avondeten klaar.
Van de achterkant.
Zo, weer een onversleuteld blokje van de ondergang gered
